18/07/2013 10:48
|
|
Het kwik gehalte loopt op in de Zwarte Zee! "Kwik" is niet alleen de naam van een Griekse God en een planeet in ons zonnestelsel. Kwik is ook een natuurlijk element dat toxisch is voor dieren en mensen. Kwik is het enige zware metaal dat als een gas in de atmosfeer voorkomt en het blijft gemiddeld een jaar in de lucht. Welbekende natuurlijke bronnen van kwik in the atmosfeer zijn vulkanen. Sinds the industriële revolutie stoot de mens drie keer zoveel kwik uit als alle vulkanen samen. Maar wat omhoog gaat, komt uiteindelijk weer naar beneden. Uitgestoten kwik komt terecht in oceanen en op continenten via regen en sneeuw.In water ecosystemen wordt het neergeslagen kwik omgezet door natuurlijke bacteriën in het toxische methylkwik. Methylkwik wordt vervolgens opgenomen door plankton, garnalen, mossels, kleine vissen en grote vissen. Iedere keer als een predator zijn prooi verorbert, krijgt hij alle methylkwik van zijn voorganger in zich. Predators aan het einde van de voedselketen, en dus ook de mens (!), nemen daarom grote hoeveelheden methylkwik tot zich. |
De mens staat bloot aan kwik als hij zeevis eet. Maar vis eten is ook gezond en twee tot drie vis eten per week wordt aanbevolen omdat vis een goede bron van proteïnen en goede cholesterol is. Maar teveel vis eten kan leiden tot neurotoxische effecten, speciaal in baby's en jonge kinderen.
Sinds kort beginnen wetenschappers te begrijpen waar het methylkwik in de vis vandaan komt. Heel lang is het gedacht dat methylkwik alleen in mariene sedimenten werd gevormd. Maar het is nu duidelijk dat het ook in zeewater zelf wordt geproduceerd. En dat brengt ons bij het doel van onze participatie aan deze expeditie: Waar in zeewater wordt methylkwik gevormd en door wie of wat? Hoeveel kwik eindigt er in de zeebodem en hoe komt het daar? Net als een timmerman, heeft een wetenschapper een gereedschapskist vol met methoden en gereedschap. Wij proberen een nieuwe methode te ontwikkelen die de naam "isotopen vingerafdruk" draagt. Kwik heeft zeven verschillende isotopen die allemaal een ander gewicht hebben. Na de expeditie analyseren we alle genomen water, lucht en sedimenten monsters in ons thuis lab aan de Universiteit van Toulouse in Frankrijk. Met het meten van de isotopen vingerafdrukken van het kwik in the Zwarte Zee hopen we antwoorden op onze vragen te vinden. Dit is de eerste keer dat wetenschappers proberen om kwik isotopen in zeewater te meten. Het is heel erg moeilijk want er zit weinig kwik in zeewater: ongeveer 1 picomol kwik per liter zee water. Dit is maar een miljardste van een gram kwik per liter zeewater. Dankzij de NIOZ ultra-clean CTD water sampler kan het,en we zijn heel nieuwsgierig naar de resultaten.

Het "Mercury duo": Jeroen Sonke en Lars-Eric Heimburger