64PE370 - Dagboek 3

Toen ik hoorde dat ik mee mocht gaan op een wetenschappelijke cruise georganiseerd vanuit het NIOZ, en bij kon gaan dragen aan het GEOTRACES programma kon ik niet wachten om te vertekken. Als marien bioloog in opleiding aan de Rijksuniversiteit Groningen is dit natuurlijk een uitstekende kans en geweldige ervaring om mee te mogen maken. En het is natuurlijk extra fijn dat deze cruise plaatsvindt in (warme) Middellandse Zee. Het weer viel tot nu toe nog een beetje tegen maar daar lijkt sinds vandaag verandering in te zijn gekomen, een spiegelgladde zee en een strak blauwe lucht zijn hiervan de bewijsvoerders.

Ik ben zelf al opgestapt op Texel om 'in te kunnen schommelen', wat ook broodnodig bleek te zijn. Want tijdens een aantal stormen met golven die kolkten als een wasmachine in de patrijspoorten heb ik meerdere malen -niet altijd op tijd - het toilet een bezoekje moeten brengen. Omdat dit mijn eerste cruise is en alles dus nieuw is voor mij was moest ik eerst dus ook flink wennen aan het continue geschommel. Ondanks dat dit - zoals mij is vertelt - een relatief drukke cruise schijnt te zijn met veel stations is er toch altijd wel tijd om nog even in de zon te baden. En bij aankomst in Lissabon zijn we die avond met bijna de gehele aanwezige crew en wetenschappers de stad in gegaan om daar de sfeer te proeven.

De ongelukkige vliegende vis die op het dek van de Pelagia terecht kwam, overleed uiteindelijk aan verstikking en uitdroging. Eén van de grote borstvinnen die wordt gebruikt voor het zweven in de lucht en fungeert als vleugel, is duidelijk zichtbaar. (Foto: Nicholas Sanchez)

Als marien bioloog is een schip natuurlijk een uitstekende plek om de avifauna en zeedieren van dichtbij te kunnen bewonderen. Zo zijn al meedere malen groepen dolfijnen en walvissen, zeeschildpadden en meevliegende vogels gespot. 's Nachts zwemmen er soms, aangetrokken door het licht, pijlinktvissen en groepen vissen naast het schip. Ook is er een vliegende vis aan dek gevonden die de verkeerde kant is opgesprongen (zie picture 1.). Ik ben echter aan boord om het kleinere leven in zee 'te vangen'. Ik filtreer tien liter water van vier verschillende diepten, namelijk net onder het chlorofyl maximum, op het chlorofyl maximum, net boven het chlorofyl maximum en van de oppervlakte (tien meter diep). Deze filters zullen vervolgens HPLC analyses en absorptie analyses ondergaan aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hieruit kunnen pigment compositie en chlorofyl-a specifieke absorpties worden bepaald. Dit kan weer een gebruikt worden om een idee te geven van de soortensamenstelling van de algen. Met behulp van de overige CTD data kan dit worden omgezet in een productiviteitsschatting. Deze gegevens kunnen dan weer gebruikt worden om te onderzoeken hoe de verdeling en aanwezigheid van spoormetalen en nutrienten de algen gemeenschap kunnen beïnvloeden en vice versa.

Verder help ik ook mee waar nodig aan boord. Ik vervang bijvoorbeeld iedere dag de drie filters op het dak van de brug die aerosols opvangen. Deze aerosols kunnen bijvoorbeeld afkomstig zijn uit de Sahara en zo extra input aan spoormetalen en nutrienten geven in de Middellandse Zee. Bovendien tap ik water uit de 25 liter CTD voor de zuurstof bepalingen. Dit is nodig omdat de zuurstof metingen die door de sensor van de CTD zelf gedaan worden niet heel betrouwbaar zijn.   De tijd vliegt nu al voorbij en de komende twee weken moeten nog 22 stations bemonsterd worden  wat heel druk zal worden. Maar als het weer zo goed blijft als nu, de sfeer net zo gezellig en nog meer zeeleven te bewonderen valt dan zal deze tweede helft van de cruise helaas ook net zo snel voorbij vliegen. Genieten zolang het kan dus!

Pim Boute