NIOZ bijdrage

KEOPS

Patrick Laan en Loes Gerringa gaan ijzer meten. Ze gaan ook kijken of ze verschillende chemische vormen van ijzer kunnen onderscheiden. Marcel Veldhuis en Klaas Timmermans gaan algen meten tellen en hun groei bestuderen. Corina Brussaard gaat onderzoeken of virussen een belangrijke doodsoorzaak zijn voor de algen in het water en of verrijking door ijzer dit beīnvloedt. De verschillende vormen van ijzer: Tweewaardig ijzer Alhoewel ijzer in heel lage gehaltes in het zeewater zit kunnen we ook nog een onderscheid maken in de verschillende vormen waarin ijzer voorkomt. In onderstaand schema zijn de verschillende vormen van ijzer in een scheikundig plaatje weergegeven. In normaal zeewater, en daarmee bedoelen we water met zuurstof erin, komt ijzer voor in de driewaardige vorm. IJzer is dan driewaardig positief. Maar onder invloed van licht kan tweewaardig ijzer ontstaan (tweewaardig positief). Deze vorm van ijzer is niet stabiel, het zal snel weer driewaardig ijzer worden. Het zal kort in het water voorkomen. Maar nu wil het geval dat sommige onderzoekers denken dat juist het tweewaardig ijzer makkelijk op te nemen is door de algen. Dus als het net lang genoeg bestaat om door een alg opgenomen te worden, kan dat gunstig zijn voor de algen. Deze tweewaardige vorm van ijzer wordt door Patrick Laan gemeten. Bij deze meting is het wel zaak om de monsters donker en koud te bewaren en ze zo snel mogelijk te meten. Ze moeten zo snel mogelijk gemeten worden omdat de tweewaardige vorm snel verdwijnt, ze moeten donker bewaard worden omdat ze bovenghaald aan dek meer licht krijgen en dan kan er plotseling meer tweewaardig ijzer gemaakt worden. Ze moeten koud bewaard worden omdat een lage temperatuur ervoor zorgt dat de veranderingen in de monsters (waarvan we niet willen dat ze gebeuren voor de meting) veel langzamer gaan. Flow injectie analyse, hiermee wordt tweewaardig ijzer gemeten. Als tweewaardig ijzer in contact komt met de stof luminol komt er een lichtflitsje vrij, dat wordt gemeten met dit apparaat. Organisch gebonden ijzer Loes Gerringa meet ijzer dat aan organisch moleculen vast zit. Let wel dit zijn geen deeltjes, het gaat nog steeds over opgelost ijzer. Organische moleculen zijn opgeloste verbindingen die gemaakt zijn van koolstofketens. Koolstofketens vormen de levende cellen van plant en dier. De moleculen waar we hier over praten zijn afkomstig van dode algen en dieren. We weten niet percies hoe die moleculen eruit zien, maar we weten wel dat ze ijzer binden. Het belangrijke hiervan is dat deze moleculen ijzer langer in oplossing houden en dat is erg gunstig voor de algen. We weten niet of de algen dat gebonden ijzer kunnen opnemen. Misschien kunnen ze dat maar van een gedeelte van die stoffen en misschien moeten ze wachten tot die stoffen vergaan (verrotten).
Het vergaan van die stoffen kan veroorzaakt worden door licht. Het is dus zaak om op te letten waar de monsters vandaan komen. Zijn er veel algen in het water, dan kunnen er veel organische moleculen zijn. Is het monster genomen in de bovenlaag van de oceaan, dan kan licht organische moleculen aangetast hebben.	Een voltameter met kwik electrode. Kwikdruppeltjes zuigen ijzer op, wat een electrisch stroompje geeft en dat wordt gemeten.
_____________