Overzicht 2012
Overzicht 2011
Overzicht 2010
Overzicht 2009
Overzicht 2008
Overzicht 2007
Overzicht 2006
Overzicht 2005
	December
	November
	Oktober
	September
	Augustus
	Juli
	Mei
	April
	Maart
	Februari
	Januari
Overzicht 2004
Overzicht 2003

 

Maart - 2005 - Mei     Archief     NIOZ in de pers
April 2005
	21 april	Zeldzame "Stekeltjes"…
Stekelbaarsjes zijn bij de meeste mensen wel bekend. De meest bekende is natuurlijk het driedoornige stekelbaarsje. Het is een zeevis, die om te paaien naar het zoete water trekt. Op Texel is hij heel algemeen en vooral bekend als voedselbron voor Lepelaars. Verder is er het tiendoornige stekelbaarsje. Dit is een visje dat alleen in het zoete water leeft en in de Texelse sloten veelvuldig voorkomt. Maar er is ook een stekelbaarsje wat alleen in zee voorkomt en daarom zeestekelbaars heet. Op 15 april jl.vonden Siem Gielis en Maarten Brugge dit zeldzame visje in de fuik van het  NIOZ.     Deze fuik, die bij de Stuifdijk in de Mokbaai staat, wordt al vanaf 1960 van april tot november elke dag gelicht. Alle vissen, inktvissen, krabben en kwallen worden geteld en/of gemeten en zo is er in de loop der jaren een prachtige zogenaamde "lange termijn-serie'' ontstaan, waarbij we de visstand en de soortveranderingen in de westelijke Waddenzee kunnen volgen. Zo weten we dat de zeestekelbaars bij Texel heel zeldzaam is. De vorige keer dat hij in de fuik kwam was in 1982 en daarvoor in 1976. In de rest van Nederland wordt hij ook zelden gezien. Tijdens een uitgebreid onderzoek in de 90-er jaren is hij ook in de Zeeuwse wateren niet meer aangetroffen. Eigelijk klinkt die heel raar, want als je in oude artikelen van vňňr 1930 gaat kijken zie je dat de zeestekelbaars zowel in de Waddenzee als in Zeeland in die jaren algemeen voorkomt. De verklaring voor het verdwijnen van deze soort is eigelijk wel eenvoudig te geven: zijn leefgebied is verdwenen.   Een zeestekelbaars is helemaal aangepast aan het leven in zeegrasvelden. Zijn groen-bruine strepen vormen een prachtige schutkleur tussen de zeegrasstengels en zijn langgerekte vorm zorgt er ook voor dat je hem daar bijna niet ziet. Verder kan hij er zijn voedsel, dat bestaat uit aasgarnalen en andere kleine kreeftjes, gemakkelijk besluipen en verschalken. In het begin van de dertiger jaren heerst er op het hele Noordelijke halfrond een ziekte onder het zeegras. Er ging heel veel dood, maar nadat de ziekte was uigewoed keerde het op de meeste plaatsen weer terug. In de Waddenzee is dit echter niet zo. In 1932 is de Afsluitdijk gemaakt en het IJsselmeer raakt afgescheiden van de Waddenzee. Dit heeft tot gevolg dat de stroomsnelheden in de Waddenzee toenemen. Het water wat het Marsdiep binnenkomt moet immers door een kleiner gedeelte achterliggende zee en het slib, dat door de stroom steeds wordt opgewerveld, zorgt ervoor dat het water troebeler wordt en de zon niet ver meer in het water kan doordringen. Zeegras, dat afhankelijk is van zonlicht had zo geen kans meer om terug te komen en met het zeegras verdween ook de zeestekelbaars uit onze wateren. 'Onze' stekelbaars, een zwanger vrouwtje van 11 cm lang, is dus eigelijk geheel uit de koers geraakt en zal, omdat zij maar twee jaar oud wordt, haar laatste maanden in een van de sier-aquaria van het NIOZ slijten. Ze zal worden vertroeteld met aasgarnaaltjes en schoon , helder water, zonder vijanden. Wie heeft het? (Hans Witte)
	13 april	Pelagia prolongeert weerprijs…
Net als in 2003 heeft ons onderzoekschip de 'Pelagia' ook in 2004 de meeste weerwaarnemingen van de gehele Nederlandse vloot verricht voor het Voluntary Observing Ships (VOS) programma van de World Meteorological Organisation (WMO). Kapitein en bemanning, van harte gefeliciteerd met dit mooie resultaat!
	13 April	Pelagia again largest weather data provider…
Just like in 2003, our research vessel 'Pelagia' has continued to be the largest data provider of the entire Dutch fleet on the weather at sea for the Voluntary Observing Ships (VOS) programme of the World Meteorological Organisation (WMO). Congratulations to captain and crew!