Dagboek

R/V Pelagia Cruise HERMES 2007

Vrijdag, 22 juni 2007	Zeebodem met koraal.
Vandaag een spannende dag. We beginnen namelijk met het oppiepen van de moorings. Met behulp van een hydrofoon wordt met een bepaalde frequentie een geluidssignaal verzonden. Een apparaat, de acoustic releaser, die tussen het zware gewicht en de meet- instrumenten van de mooring zit, reageert op dit geluid door de haak waaraan het zware gewicht zit te openen.
Ontlast van het gewicht, dat op de zeebodem achterblijft, stijgt de lijn met instrumenten door de 6 drijfbollen naar het oppervlak. Aan boord van het schip zien we pas dat deze actie geslaagd is als de gele drijvers opeens aan het oppervlak verschijnen. Met enige stuurmanskunst en een dregje aan een lang touw weten we aan te pikken, en kunnen dan de hele mooring zonder problemen binnen halen. Ook de tweede mooring ligt binnen korte tijd aan dek. Tot onze vreugde blijkt dat alle instrumenten het goed hebben gedaan. Dus hebben we nu gegevens over de stroomsterkte en de deeltjes in het water van vlak bij de koralen over een periode van ruim 4 dagen. Vlijtig worden de instrumenten opnieuw geprogrammeerd, zodat allebei de moorings nog voor het avondeten weer terug in zee gezet kunnen worden voor een nieuwe meetsessie. In de tussen tijd gaan we aan de gang met onze grote bodemhapper, de boxcorer. Die is nu zo verbouwd dat hij zowel de zeebodem kan videoen als bemonsteren. Doordat het video signaal min of meer online binnenkomt, kunnen wij op het schip zien wat er daar beneden op de zeebodem gebeurd. Terwijl de boxcore 2 meter boven de bodem hangt en het schip langzaam verdrift zien we op de video het koraallandschap aan ons voorbij glijden. De som 1 meter grote witte kolonies steken sterk af tegen de donkere modderbodem. De koralen zitten hier niet mannnetje aan mannetje, maar meestal als gescheiden kolonies. Soms, op een steile onderwater klif, zitten er een heel rijtje naast elkaar. Na mooie beelden te hebben vastgelegd proberen we ook wat koraal te verzamelen. Dat is nog niet zo gemakkelijk, aangezien de grote winch met 10 km kabel vrij traag reageert. Als de boxcorer in de modder ploft is het koraal al uit het beeld verdwenen. Na twee keer mis, brengt de derde poging 2 goede stukken koraal boven. De vierde keer hebben we echt geluk en een prachtig levend stuk van bijna 50 cm doorsnee komt boven. We hebben dan ook gelijk genoeg voor de incubaties. Beide moorings worden nog voor 6 uur s'avonds zonder problemen weer in zee weggezet. Over enkele dagen halen we ze definitief op.
Marc Lavaleye