Dr. Loes J.A.   Gerringa

Nederlands   Instituut voor Onderzoek der Zee

Texel

Post adres:

Postbus 59,
  NL-1790 AB Den Burg

Bezoek adres:

Landsdiep 4
  NL-1797 SZ ’t Horntje
 
 

telefoon:
  0222-369300

Dept. BCO

E-mail: Loes.Gerringa@nioz.nl

telefoon: 0222-369436

Opleiding

1972-1981

 14/9/1990

Fysische  geografie, Universiteit van Amsterdam. Doctoraal richting "Verwering en  Bodemkunde"

Promotie aan de universiteit Groningen "Speciation of trace metals in relation to degradation of  organic matter in marine sediment slurries".

Ervaring

01/03/1981 - 01/09/1985

Project manager bij het RijksInstituut voor Volksgezondheid en Milieuhygiëne (RIVM)

01/09/1985 - 01/03/1990

Promotie onderzoek, Nererlands instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ)

01/05/1990 - 01/04/1996

Onderzoeker op het  Nederlands Instituut voor   Oecologisch Onder­zoek (NIOO), Centrum voor Estuariene en Mariene Oecologie

15/04/1996 - 01/04/1999

Onderzoeker(part time 0.4), NIOZ.

01/06/1999 - 01/01/2003

Post doc (part  time 0.5, NWO, NAAP, grant nr 85120004), NIOZ

01/09/2003 - heden

Onderzoeker(part time 0.4) NIOZ

Onderzoeksbelangstelling

Interdiscplinair onderzoek naar   de biochemische cyclus van ijzer in de oceanen

IIzer  (Fe) beperkt de groei van algen in de oceaan om dat concentratie erg laag is.  Algen of fytoplankton zijn niet alleen van ecologisch belang doordat het de   basis vormen van de gehele voedselketen. Ze zijn ook klimatologisch van   belang doordat de fixatie van CO₂ door fotosynthese tot opname van  CO₂ uit de atmosfeer leidt. De oplosbaarheid van ijzer in zuurstofrijk zeewater is erg laag omdat ijzer oxides vormt die neerslaan en  vaste deeltjes worden; deze deeltjes zakken weg naar de  bodem. Het ijzer komt voor in verschillende  vormen die allemaal met elkaar in evenwicht zijn. De figuur laat zien dat   deze vormen bestaan uit vrij Fe³⁺, gehydroliseerde Fe(III)   complexen (o.a. Fe(OH)₂⁺, Fe(OH)²⁺) en in vaste vorm (Fe₂O₃, Fe(OH)₃, FeOOH).  Daarnaast zijn er nog de gereduceerde vormen, zoals Fe²⁺, FeOH⁺   en FeCO₃.

Sinds   een aantal jaar weten we dat ijzer in zeewater voor 99% gebonden is door   organische liganden. Doordat het ijzer organisch wordt gebonden, wordt de   oplosbaarheid aanzienlijk verhoogd. Dit is van groot belang voor de   verblijftijd van Fe in de oceaan, maar ook voor de biobeschikbaarheid van Fe   voor organismen

Een grote vraag blijft welke   van deze Fe vormen voor opname door algen beschikbaar zijn. Een vermoeden is   dat Fe(II) en ook Fe-ligand complexen belangrijk zijn als mogelijke bron voor   de opname van ijzer.

Huidig onderzoek

Waar komen   de ijzerbindende liganden vandaan?

Zonder voedingsstof ijzer verdwijnt de basis van de   voedselketen in de oceaan. IJzer concentraties zijn er bijzonder laag door   gebrek aan bronnen en slechte oplosbaarheid. Zogenoemde liganden binden  ijzer, en verhogen zo de oplosbaarheid, verblijftijd en biobeschikbaarheid.  Er is niet veel meer bekend over liganden dan dat ze organisch zijn. Ze  worden waarschijnlijk gevormd in de bovenlaag van de oceanen waar de meeste  algen bacteriën en virussen aanwezig zijn.Wij gaan onderzoeken wanneer  liganden gevormd en afgebroken worden tijdens bloei en afsterven van drie representatieve algensoorten, afhankelijk van   nutriëntgebrek, virale aanval en bacterie aanwezigheid.

Publikaties

zie Engelse webpagina