Over:

Ballastwateronderzoek Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ) Bezoekadres: Landsdiep 4, 1797 SZ 't Horntje, Texel. Postadres: Postbus 59, 1790 AB Den Burg.

Projectleider Management Ballastwateronderzoek (2011-).

Het NIOZ is één van de wereldwijd ongeveer 10 testfaciliteiten waar de biologische prestaties getest worden van ballastwaterbehandelingssystemen. Dit vindt plaats op de beide kades van de NIOZ haven en in de laboratoria van de afdeling Biologische Oceanografie (BIO). Meer informatie hierover vindt u elders op deze website. 

Het NIOZ is ook de leidende partner van het EU project ‘North Sea Ballast Water Opportunity’ . Dit project is een onderdeel van het Interreg IVb Programma van de EU.

Geïnteresseerd? Dan hoor ik graag van U!

Publicatie op dit gebied: Veldhuis, M.J.W., F. Fuhr, J.P. Boon & C.C. ten Hallers-Tjabbes, 2006. Treatment of Ballast Water; how to test a system with a modular concept? Environmental Technology 27: 909-921.

Vorige functies: 

2005-2011: Hoofd Communicatie & PR

Verantwoordelijk voor de externe en interne communicatie van het instituut, zoals het uitgeven van persberichten en nieuwsberichten op de externe en interne websites, het maken van de NIOZ promotiefilm (2009) en de organisatie van symposia zoals de Noordzeedagen 2005 en 2010, het FOKUZ symposium in 2008 en het ZKO Waddensymnposium in 2009.

1996-2004:  Afdelingshoofd Mariene Biogeochemie en Toxicologie (MBT).

1988-2004: Senior-onderzoeker ecotoxicologie en milieuchemie

Binnen de afdelingen BeWON en MBT. Specifiek geïnteresseerd in de structuur-werkingsrelatie van de biotransformatie polychloorbiphenyl congeneren (PCBs) in zeezoogdieren door het cytochroom P450 enzymsysteem in relatie tot de bioaccumulatie van PCBs . Dit duurde tot in de vroege jaren negentig, waarna ik begon te werken aan de relatie tussen scheepvaartintensteit en het voorkomen van imposex in zeeslakken (wulken) onder invloed van aangroeiwerende verf op scheepshuiden op basis van organotin (samen met mevr. Dr. Cato ten Hallers). In de late jaren 90 en begin van de jaren 00 kwamen de gebromeerde vlamvertragers  in het centrum van mijn interesse te staan; eerste de PBDEs (polybroomdiphenylethers), en later ook HBCD (hexabroomcyclododecaan) isomeren.

Ik begon ooit met dit onderwerp bij het NIOZ als promotie-assistent van 1981-1984. Dit resultterde in mijn promotie aan de Rijksunversiteit Groningen in 1986. Van 1984-1988 werkte ik als ecotoxicoloog bij de Dienst Getijdewateren van Rijkswaterstaat in Groningen. Hier o.a. mede-vormgegeven aan het toelatingsbeleid voor mijnbouwhulpstoffen voor de offshore industrie in de Noordzee. 

In 1991, 1992, 1999  expeditieleider van vaartochten op de Noordzee met het NIOZ onderzoeksschip 'Pelagia' voor metingen en effecten van bovengenoemde giftige stoffen en in 2003 en 2004 expeditieleider op het Duitse onderzoeksschip 'Alkor' voor bepalingen van de aanwezigheid van Archaea ('Oerbacteriën) tijdens verschillende seizoenen.

Publicaties Ecotoxicologie & Milieuchemie:

Deze lijst vindt u onderaan op mijn Engelstalige pagina.